More servicesWindows Live
HomeHotmailSpacesOneCare
 
MSN
Sign in
 
 
Spaces home  s o * s m o o t hPhotosProfileFriendsMore Tools Explore the Spaces community
No list items have been added yet.
Updated 10/12/2005
View space
Newman
View space
L u c K y*
View space
Noo_na
View space
jutima
View space
~..Patt..@stamP..~
View space
*[M]~[B]*
View space
-o- NeedLesS -o-
View space
ChiTTa

s o * s m o o t h

s m o o t h s m o o t h s m o o t h s m o o t h s m o o t h s m o o t h
November 02

not enought

 
 
เอ่อ ... ผมไม่อยากจะรื้อฟื้นถึงความอัปยศของตัวเองหรอกนะ
ผมใช้เงินเป็นหมื่นๆ หมดไปได้ไงก็ไม่รู้
(ไอ้ที่ว่าเป็นหมื่นๆ เนี่ย แค่หมื่นสองหมื่นนะครับ)
ผมใช้เงิน ใช้เงิน ใช้เงิน ... จนมันหมด หมด หมด หมด ไม่เหลืออะไรเลย
ทั้งกระเป๋าไม่มีเงินเหลือแม้แต่บาทเดียว ผมไม่กล้าขอเงินพ่อแม่เพิ่มอีก
แต่ผมยังมีความหวัง หยิบบัตรเดบิตธนาคารไทยพาณิชย์ขึ้นมา
จับมันยัดใส่ในตู้เอทีเอ็มรูปร่างประหลาดๆ สีม่วง
ผมกด "ทำรายการอื่นๆ" - - "ถามยอด" - - "บัญชีออมทรัพย์" - -
 
กรุณารอสักครู่ กำลังทำรายการ
 
ผมหายใจเข้าไปหนึ่งที กระพริบตา 2 ที
พร้อมกับข้อความทีปรากฎอยู่บนหน้าจอตัวใหญ่มากกกกกก
 
balance: 2.59 บาท
 
เออ แฮะ อย่างน้อยก็มีเหลืออยู่ 2 บาท ไม่ถึงกับสิ้นไร้ไม้ตอกอะไร
ผมกลับมาถึงห้อง นั่งคิดเรื่องไร้สาระเล่นๆ ถ้าพรุ่งนี้ผมไม่มีเงินเลยล่ะ
 
 
การไม่มีเงิน ดูเหมือนว่ามันจะเป็นเรื่องที่น่าสนใจอยู่บ้างเล็กน้อย
อืมมม ถ้าผมไม่มีอะไรเหลืออยู่เลยเหรอ น่าสนแฮะ
 
ถ้าไม่มีเงิน ผมก็จะซื้อของที่อยากได้ไม่ได้
ไม่มีเกมเล่น ไปเล่นเกมที่ร้านก็ไม่ได้  เลเวลก็คงติดแหง็กอยู่ที่เลเวล 8
ไม่มีรถขับ ก็น้ำมันยิ่งแพงอยู่ตอนนี้
ไม่มีหออยู่ ยังไม่ได้จ่ายค่าหอเลยเทอมนี้
ไม่มีเน็ตให้เล่น ก็ไม่มีหออยู่แล้วนี่หว่า
ไม่มีโทรศัพท์ใช้ มันตกน้ำพัง ตายไปได้หลายวันแล้ว ซื้อใหม่ก็ไม่ได้
ไม่มีแชมพู แชมพูหมด ... ใช้สบู่สระไปก่อนก็แล้วกัน
ไม่มีใครสนใจ ก็ผมมันจน
ไม่มีเพื่อนใหม่ ใครมันอยากคบกับคนจนๆ ล่ะ
ไม่มีข้าวกิน ของซื้อของขายเค้าคงไม่ให้ฟรีๆ
 
 
คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย แล้วก็หัวเราะกับตัวเอง
นี่ผมสิ้นไร้ไม้ตอกถึงขนาดนี้เชียวหรือเนี่ย
 
ผมเดินลงไปข้างล่าง อ่านหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ
แน่ล่ะ ไม่ได้จ่ายเงินสักบาทผมถึงเดินลงไปอ่าน
ผมอ่านข่าวการเมืองไปได้สักครู่ใหญ่ ...
 
.. "เฮ่ย กินข้าวยัง ไปกินป่าว"
.. "ไปเหอะ ไม่มีเงินกินข้าว ช่วงวนี้ยากจน"
.. "ไปทำไรจนมาวะ "
.. "เล่นเกม ... แหะๆ"
.. "ก็จนพอกันแหละ ตกลงยังไม่กินข้าวใช่ป่ะ งั้นไป เดี๋ยวเลี้ยงเอง"
.. "เออ แน่นะ"
 
ผมสั่งข้าวไข่เจียวราคาสิบห้าบาทที่โรงชายกิน ... กลัวมันจะไม่มีเงินจ่าย
ผมกลับมาที่ห้อง พร้อมกับโกโก้เย็น 1 แก้ว และเงินอีก 20 บาท
 
"เออน่ะ เอาไปเหอะ ไม่ได้ให้ยืม ให้เอาไปเลย เผื่อดึกๆ จะหิว ออกไปหาซื้อเอาเองแล้วกัน
มีเหลืออยู่ไม่กี่บาทเหมือนกันเดือนนี้ แต่พอเห็นแก แล้วรู้สึกรวยขึ้นมาทันทีเลยว่ะ เลยอยากทำบุญทำทานมั่ง"
 
 
งั้นไอ้ตะกี๊ผมก็คิดผิดน่ะสิ ผมมีเพื่อนนี่หว่า
ถึงจะไม่มีเงิน .. แต่อย่างอื่น มันก็ยังเป็นเหมือนเดิม ผมก็ยังคงเป็นคนที่ไม่มีอะไรเหลืออยู่อีก
 
 
ผ่านไปหนึ่งวัน แม่เอาเงินมาให้
ได้เงินใช้แล้วนะคร้าบบบบบบบบท่านผู้ชม ประจำเดือนพฤศจิกายน
แต่ผมไม่ได้บอกแม่หรอกว่าผมต้องเอาเงินไปจ่ายค่าหอ
ไม่ได้บอกว่าผมต้องเอาเงินไปซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่แทนอันเก่าที่มันพังไป
ไม่ได้บอกว่าต้องจ่ายค่าซ่อมรถ
และผมไม่ได้บอกอีกด้วยว่าผมเอาเงินไปเล่นเกมจนหมด - -"
 
ผมกะว่าจะเลิกเล่นเกมสักระยะ
เลิกซื้ออะไรที่มันไร้สาระ
เลิกกินข้าวมื้อละสองร้อยบาท
จะลองทำตัวประหยัดขี้เหนียวดูสักหน่อยว่ามันจะเป็นยังไง
ไม่รู้นะ ว่าผมจะทำได้นานเท่าไหร่
แต่ก็เอาล่ะ ..
อย่างน้อยตอนนี้ผมก็มีเงินอยู่บ้างแล้วนะ ผมรวยแล้วนะตอนนี้
 
 
ผมกลายเป็นคนมั่งมี ไม่ใช่เพราะผมมีมากมาย
แต่เป็นเพราะว่าผมมีมากพอ
 
s i r a w *
 
 
October 31

what about $$$

 
ถ้าไม่มีเงินซักบาท
ไม่มีโทรศัพท์มือถือใช้
ไม่มีรถไว้ขับไปไหน
 
จะทำอย่างไร
 
what about $$$
 
 
 
 
October 03

ain't no other man just book!!

 
 
I could feel it from the start,
couldn't stand to be apart.
something ‘bout you caught my eye,
something moved me deep inside.
don't know what you did boy but you had it
and i've been hooked ever since.
I told my mother, my brother, my sister and my friends.
told the others, my lovers, both past and present tense.
that everytime I see you everything starts making sense.
ain't no other man, can stand up next to you.
ain't no other man on the planet does what you do.
you're the kinda guy, a girl finds in a blue moon.
you got soul, you got class. You got style, you're a badass.
ain't no other man it's true.
ain't no other man but you.

 
 
just days and nights
waitin for finishing longest final examination
this bullshit final exam 11 finished - 3 yet
just preclinic, oral disease, complete denture
ain't no other man just book!!
 
September 13

กำลังใจจากใครสักคน

 
บางครั้งปัญหา ... ก็ดูเหมือนว่าจะแก้ไม่ได้
เราต่างเป็นสัตว์สังคม ซึ่งอยากจะพูดคุยกับใครสักคนถึงปัญหาของเรา
ไม่ว่ากับคนที่เราแคร์ที่สุด หรือคนที่มีปัญหาแบบเดียวกัน
เมื่อเราอยู่ตาลำพัง ... เราจะยิ่งทุกข์
แต่การให้คนอื่นมีส่วนร่วมรับฟัง เราก็อาจจะได้แง่คิด ... มุมมอง ... และหาทางออกได้
 
จะอย่างไรก็แล้วแต่
ผมรู้ดีว่าชีวิตในยามทุกข์ย่อมต้องการกำลังใจจากใครสักคน
เพื่อเป็นแรงผลักดันให้ได้มีเรี่ยวแรงก้าวต่อไปอีกครั้งอย่างมั่นใจ
แต่หากเราไม่มีแม้ใครสักคนที่จะมาปลุกปลอบ ...
คอยเป็นแรงใจนั้นได้ ...
ใช่ว่าเราจะอับจนหนทางที่จะไปอีกต่อไป
จงปลุกดวงใจของเราให้เข็มแข็ง
ด้วยความหวัง
ด้วยความฝัน
ด้วยความมุ่งมั่นในชีวิต
เพื่อชีวิตของเราเอง
เพราะเพื่อนแท้ในชีวิตก็คือ ...
ชีวิตของเราเอง
 
ไม่ว่าอะไรจะเกืดขึ้นก็ตาม
จงเป็นตัวของตัวเอตลอดเวลา
ตราบใดที่ชีวิต
ตราบนั้นยังมีความหวัง
ตราบใดที่มีความหวัง
ตราบนั้นยังมีชีวิต
ไม่มีขณะดเลยในชีวิต
ที่สมควรแก่การสิ้นหวัง
 
ถาเราไม่ทำตัวเราเองให้ดีขึ้น แล้วใครจะมาช่วยเราได้
อย่ารอกำลังใจจากใครทั้งนั้น
จงมอบกำลังใจที่เต็มเปี่ยมจากตัวเองนี่แหละ
เป็นพลังต่อสู้ไปกับวันข้างหน้า
 
 
 
..
 
...
 
 
แต่วัน ...
ผมอยากได้กำลังใจ
จากใครสักคน ...
ที่ผ่านเข้ามา
ใครก็ได้ ...
ช่วยเป็นกำลังใจให้ผมหน่อย
 
เพราะตอนนี้ ...
ไอ้กำลังใจที่เต็มเปี่ยมในตัวผม
 
มันค่อย หายไป ...
 
 
จากชีวิต ...
 
 
 
September 08

no idea no idea no idea

 
 
dia08.jpg 
 
 
ทุกเช้าวันจันทร์ผมจะเจอน้ำเต้าหู้ตั้งอยู่บนโต๊ะ เมื่อก่อนมันซื้อปาท่องโก๋ด้วย
แต่พอผมบอกว่ากินปาท่องโก๋ทีไรนึกถึงแฟนทุกที มันก็ไม่ซื้อมาให้เห็นอีกเลย - -
 
เคยมีครั้งนึงเมื่อตอนเมษา ผมกลับบ้าน มันกลับบ้าน
มันโทรมาบอกว่า " หวัดดี เมิงรู้ป่าวกรูอยู่ไหน" 
มันเพิ่งส่งข้อความาบอกผมว่าตอนนี้มันอยู่ที่ไหนเมื่อ 5 นาทีก่อน …
"ไม่รู้ อยู่หนาย" //
"กรูว่าแล้ว แมร่งเมิงไม่เคยสนใจกรู ไอ้เอี้ย"
แล้วมันก็วางไป มันคงคิดว่าผมจะโทรไปง้อ …
20 นาทีผ่านไป.... มันโทรมา บอกว่าทำไมผมไม่โทรหามัน
ผมบอกไปว่าโทรหาทำไม มันก็บอกว่าก็แฟนกันเค้าต้องห่วงใยกันสิไอสาดดดดด
แล้วก็หัวเราะๆแหะๆ คุยตามเรื่องตามราวของมันไป.....
 
 
สมมุติวันนั้นอารมณ์ดี ไม่ว่าจะด้วยชนะบอล
หรือตอนเย็นมีนัดจะไปแดกเหล้าเคล้านารีกับเพื่อนมันก็ตามแต่ ทันทีที่มันเจอหน้าผม....
" รู้ป่าว เมื่อคืนนอนไม่หลับทั้งคืน" ....
"ทำไม" .....
"ไม่อยากหลับตา หลับตาทีไร เห็นแต่หน้าเมิง"
สิ้นคำพูดนั้นทุกอย่างรอบตัวเงียบกริบ ได้ยินแต่เสียงจั๊กจั่น จี๊ดๆๆหน้าร้อนเหมือนการ์ตูนญี่ปุ่น 
 

" เฮ้ย จะรีบเดินไปหาป๊ะเมิงเหรอ กรูหนักนะ"
มันบ่นเนื่องจากต้องหิ้วเอกสารคนเดียว ผมหยุดและเดินกลับไปจะไปช่วยมันถือ
" ทำไร ไม่ต้อง กรูบอกแล้วไงว่ากรูจะดูแลเมิงเอง"
T_T แป่วววววววววว .................................................................
 

"ไอ่ ชะลอรีเอ่ะ โทรมา ทวงค่าบอลกรู"
เพื่อนมันชื่อชลอ แต่มันเรียก ชะลอรีเอ่ะ เพื่อนมันได้ยินคงชอบชื่อนี้นะ หวังว่า.....
"กรูยื้มตังส์เมิงก่อนได้ป่าว" ว่าแล้วต้องมาแนวนี้
ตอนนั้นผมคิดว่ามันคงยืมแล้วเชิดหนีแน่ๆ
ในห้วงแห่งมโนธรรมนั้นเองก็เลยคิดแผนกำจัดมันออกไปจากชีวิตได้ คือ......
การให้มันยืมเงิน แล้วถ้ามันเชิดเงินจริงๆ ผมก็จะทำเป็นโกรธ แล้วก็หาเรื่องให้มันออกไปจากชีวิตได้ซะที ว้าอ่าๆๆๆๆ ล้ำเลิศๆ
 
 
 
 
...
...
 
 
 
ตามันเขียวปั๊ด ทั้งสองข้างเลย- ปากแตกห้อเลือด- ชายโครงเป็นปื้นยังกับใครเอาแข้งมาประทับ มันคงโดนพวกโต๊ะบอลเล่นเอา
"เอา..เงินกรูคืนให้ ขอบใจที่ให้ยืม"  //
"เมิงไปเอามาจากไหน ไปยืมใครมาอีกล่ะ เกี่ยวกับที่โดนซ้อมปางตายมารึปลาว"
"แมร่ง ถามสาดดด กรูเอามาให้ก็เอาไปเถอะ ไม่ต้องรู้ว่ากรูเอามาจากไหน กรูไม่ได้ไปขายยาบ้าก้แล้วกัน"
"กรูไม่กลัวเมิงขายยาบ้าหรอก กรูกลัวเมิงไปขายก้นอะดิ 555"
"ไอ่สาดดด ก้นกรูกรูก็หวงนะ กรูจะเก็บให้เมิง" //
"อุ๋ยยย เงียบไปเลย จะตายอยู่แล้วยังจะปากดี"
ผมนั่งเงียบๆซึ่งก้ไม่แปลก แต่มันนั่งเงียบๆนี่ดิแปลก
(ไม่ได้อยู่รอให้มันปล้ำนะ แต่ตอนอยากรู้จริงๆว่ามันไปโดนใครกระทืบมา)
..."กรูถามเมิงคำเดียว ถ้าเมิงเห็นกรูเป็นเพื่อน เมิงบอกกรูมา ว่าไปทำอะไรมา" ผมคั้น
"ไม เป็นห่วงเหรอ" มันยังคงไม่หมดพิษสง "บอกมาก่อนว่าเป็นห่วงกรูป่าว"
ผมโคตรรรกระอักกระอ่วนเลยตอนนั้น ในที่สุดก็ "เออ" - - -
"เออ อะไร พูดดีๆ เพราะๆด้วย"
"เออ กรูเป็นห่วง" - - -
"เมิงพูดกรูกับกรูได้ยังไง แมร่งไม่สุภาพเลย ผู้ดีที่ไหนเค้าพูดกันเอาใหม่"
มันอมยิ้ม ผมเห็นหน้ามันแล้วเท้าเริ่มกระดิก อาจต้องซ้ำให้ตายสนิทก็คราวนี้..........
แต่ก็ยอม  … "ครับ ผมเป็นห่วงคุณอย่างแรงนิ"
 
 
...
...
 
 
 

ตกลงกรูถามเมิงคำเดียว เมิงจะโกรธกรูมั๊ยถ้ากรูไป" ที่ผ่านมามันยังไม่เคลียร์สำหรับผม
มันอึ้งๆไปพักนึงก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ "กรูไม่เคยโกรธเมิง ไปเหอะ กรูอยู่ได้ ไม่ต้องห่วง"
มันตบบ่าผมเบาๆ นี่แหละ คำที่ผมรอคอยมาแสนนานนนนนน
" หลังจากนี้เมิงไปอยู่ที่บ้านกับกรูนะ ไปอยู่ห้องกรู ห้องกรูไม่รก
แม่กรูคงดีใจที่เมิงจะไปอยู่ด้วยเพราะว่า ก่อนกรูมาแม่ยังฝากบอกเลยว่า ฝากเมิงด้วย "
ผมพล่ามต่อไป เพราะตอนนั้นรู้สึกสบายใจอย่างประหลาด หันไปมอง คอมันตกเหมือนไก่โดนหวัดนก
"เป็นอะไร"ผมถาม //
"เมิงพูดต่อไปสิ กรูอยากฟัง" อะไรของมันว่ะ
"ฝากขอโทษแม่เมิงด้วยแล้วกัน" ผมหันไปมองมัน
"อะไร" ผมถาม //
"ขอโทษที่ไปอยู่ด้วยไม่ได้ กรูบอกเมิงตรงๆว่ะ ว่ากรูเหมือนคนหลักลอย
แล้วเมิงก็คือหลักของกรู กรูไม่รู้ว่าต่อไปกรูจะเป็นยังไง กรูไม่รู้เป้าหมายในชีวิตตัวเอง
กรูไม่ใช่คนที่ใครๆฝากความหวังไว้เหมือนกับเมิง กรูไม่มีใครต้องทำให้เค้าภูมิใจ
ไม่มีใครต้องให้เค้าฝากความหวัง กรูอยู่ก็เพราะเมิง"
งงๆที่มันพูด แต่พอจับประเด็นได้ประมาณนี้
"เมิงอย่าเอาอนาคตมาผูกกับกรูสิวะ ชีวิตเมิง เมิงต้องดูแลเอง" ผมว่า
" กรูว่า..........................จะบวช" อยู่ดีๆมันก็พูดโพล่งขึ้นมา

 
 
 
ผมใจหาย คิดในใจ ต่อไปเราจะไม่เหมือนเดิมอีกแล้วเหรอ
จะไม่มีใครมากวนส้นทีน ไม่มีใครมาคอยแทะโลม ไม่มีใครมาคอยอยู่เป็นเพื่นให่อุ่นใจ
ไม่มีใครวิ่งไล่ปล้ำ ไม่มีใครเอาหนวดมาถูที่คอ ไม่มีใครให้ด่า
และที่สำคัญ ไม่มีใครกอดผมด้วยความรู้สึกแบบนี้อีกแล้ว
คิดแล้ว น้ำตามันก็ไหลออกมาเอง ภาพของมันค่อนๆจางหายไปกับความมืด
 
 
...
...
 
 
 
 
ถามผมว่าผมรักมันมั๊ย-------ตอนนี้ผมรักมัน
ห่วงมันมั๊ย-----------------มาก
หวงหล่ะ------------------นิดหน่อย
แล้วเรื่องบนเตียง----------ไม่เคยคิด
ถ้าต้องไกลจากมัน---------ผมคิดถึงมัน
ถ้ามันโกรธ----------------ผมจะง้อ
ถ้ามันร้องไห้อีก------------ผมจะร้องไห้เป็นเพื่อนมัน
ถ้ามันอยากกอดผม---------ผมจะกอดมันตอบ
 
ผมแค่อยากอยู่เป็นเพื่อนมัน ดูแลมัน
ถ้าทั้งหมดนี้ เอามาผสมรวมกันใส่ไมโครเวฟ กิ๊ง เอาออกมา กลายเป็นคำว่า ผมเป็นเกย์
งั้นผมยอมรับว่าตอนนี้ผมเป็นเกย์แล้ว ผมเป็นเกย์เพื่อมัน.......T_T
 
 
September 03

เซ็งเป็ด

 
 
ถามผมว่าผมรักมันมั๊ย-------ตอนนี้ผมรักมัน
ห่วงมันมั๊ย-----------------มาก
หวงหล่ะ------------------นิดหน่อย
แล้วเรื่องบนเตียง----------ไม่เคยคิด
ถ้าต้องไกลจากมัน---------ผมคิดถึงมัน
ถ้ามันโกรธ----------------ผมจะง้อ
ถ้ามันร้องไห้อีก------------ผมจะร้องไห้เป็นเพื่อนมัน
ถ้ามันอยากกอดผม---------ผมจะกอดมันตอบ
 
ผมแค่อยากอยู่เป็นเพื่อนมัน ดูแลมัน
ถ้าทั้งหมดนี้ เอามาผสมรวมกันใส่ไมโครเวฟ กิ๊ง เอาออกมา กลายเป็นคำว่า ผมเป็นเกย์
งั้นผมยอมรับว่าตอนนี้ผมเป็นเกย์แล้ว ผมเป็นเกย์เพื่อมัน.......T_T

 
August 27

คนคนนี้อาจเข้ามาในชีวิตเพื่อสอนบทเรียนอะไรบางอย่าง ...

 
 
ไม่นะ ... งานที่ผมสู้อุตส่าห์ทำมากว่า 2 เดือน
งานที่ผมจะต้องส่งวันพรุ่งนี้ อดตาหลับขับตานอน ..
พังสลายลงในพริบตา ...
 
แน่ล่ะ คราวนี้ผมแทบอยากจะบ้าตาย งานผมมันพังเพราะความพิเรนท์ของคนอื่น
เพื่อนผมเอง ... ไอ้ตัวดีที่มันทำทุกสิ่งทุกอย่างพังสลายกลายเป็นเถ้าธุลีดินภายในไม่กี่วินาที
เหมือนน้ำตาผมจะไหลออกมา เหมือนจะหยุดหายใจ อยากจะหายไปจากโลกนี้
 
 
 
 
"ไอ้ชั่ว"
 
มึงจะไปตายที่ไหนก็ไปเลยมึง !
 
 
 
...
 
 
 
 
 
 
 
ผมอาจพบคนที่อยู่ใกล้แล้วผมรู้สึกอึดอัด ซึ่งผมไม่สามารถหลบหลีกปลีกตัวได้
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามแต่ ...
 
บางครั้งผมอาจเลี่ยงได้ แต่ถ้าบังเอิญเจอะเจอ ...
สักพักหนึ่งผมจะเริ่มได้ยินเสียงตัวเองบ่นแล้วบ่นอีกถึงคนประเภทที่ผมสุดแสนจะเอือมระอา
 
 
บางคราวก็เป็นคนที่ผมเลิกยุ่งกับมันแล้ว
แต่บางทีผมก็ยังคงไม่เลิกพูดพร่ำซ้ำซากกับตัวเอง
ก่นด่าว่ามันทำอะไรไว้กับผมบ้าง ... ทั้งในอดีตและปัจจุบัน
ซึ่งในกรณีนี้มักเป็นคนที่เคยสนิทชิดใกล้กันผมมาก่อนเสียด้วย
 
เมื่อใดประสบพบคนน่ารำคาญดังกล่าว
แน่ใจได้เลยว่ามันจะเข้ามาอยู่ในชีวิตและความคิดผม
เพียงเพราะมีบางอย่างให้ผมได้เรียนรู้จากมันก่อนนี้
 
 
ผมเริ่มต้นด้วยการนั่งลงและใช้เวลาทบทวนดูว่า
มันคนนั้นทำอะไรกระทบกระทั่งใจนักหนา
จดนิสัยใจคอ พฤติกรรมต่างๆที่สร้างความหงุดหงิดเรียงกันไว้
แล้วนำมาเปรียบเทียบกับนิสัยและการกระทำของผมอย่างไม่เข้าข้างตัวเอง
 
ผมเองก็มีนิสัยไม่น่ารักบางอย่างเหมือนกับมัน ที่ผมเองก็อยากแก้ไข
หรือหากแก้ไขไปบ้างแล้ว แต่ผมยังคิดวนเวียนอยู่ว่าเคยเป็นเช่นนั้น

มันคนนั้นอาจตั้งใจทำร้ายจิตใจผมจริงๆ
แต่ถ้ายังทำใจให้อภัยไม่ได้ ลองนั่งนับดูชื่อคนที่ผมเคยสร้างความเจ็บช้ำให้ ไม่ว่าจะโดยเจตนาหรือไม่ก็ตาม
แล้วผมจะพบว่าอาจเคยทำร้ายจิตใจใครคนนี้เช่นกัน
 
 
ขอเพียงเราระลึกถึงสิ่งดีๆ ที่ทำให้กัน
มากกว่าเรื่องราวเลวร้ายที่เกิดขึ้นระหว่างกัน ...
 
 
มีคนอยู่คนนึง ...
มันเอารถผมไปใช้เป็นเดือนเพียงเพราะความขี้เกียจซ่อมรถของมันเอง (แต่มันก็ไปรับผมทุกที ยามเมื่อไม่มีใครไปรับผม)
เวลาที่มันเมาเหล้ามันชอบสำออยให้คนอื่นคอยดูแลมัน (แต่เวลาผมเมาก็มันนี่แหละที่คอยลากผมกลับห้อง)
เวลามันไม่สบาย มันอยากได้นู่นได้นี่ ผมต้องเป็นคนไปหามาให้มันทุกที (แต่มันก็อุตสาห์ขับรถตากฝนซื้อข้าวซื้อยาให้ผมกินตอนที่ผมลุกไม่ไหว)
มันไม่มีใคร มันร้องไห้ มันชอบมาทำหน้ายากใส่ผม (แต่ผมก็ทำหน้ายากใส่มันเหมือนกัน)
มันชอบขับไล่ไสส่งผมเวลาที่ผมอารมณ์ไม่ค่อยดี (แต่ผมรู้ว่ามันก็ห่วงผมอยู่ มันบอกมันอยากให้ผมเข้มแข็ง)
 
...
 
 
คนคนนี้อาจเข้ามาในชีวิตเพื่อสอนบทเรียนอะไรบางอย่าง ...
ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่ามิตรภาพที่มีให้ 
เรื่องร้ายๆ บางเรื่อง ลืมมันไปซะ เก็บไว้แต่เรื่องดีๆ
ถึงทุกวันนี้ผมกับมันจะไม่คุยกัน แต่ผมก็ยังรู้สึกเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปจากเดิม
มันก็แค่ไม่ได้มีโอกาสคุยกันก็เท่านั้น นึกซะว่าเหมือนไปเรียนต่างประเทศก็แล้วกัน
 
 
 
 
 
 
 
...
 
 
เฮ่ย
 
โบ้ท ไอ้ชั่ว มึงทำงานกูพัง
กูให้อภัยมึงทุกอย่าง แค่งานกูชิ้นเดียวที่มึงทำพังมันแลกกับมึงไม่ได้หรอก
แต่มึงกลับมาช่วยกูทำก่อนดิ เฮ่ย
 
 
 
 
 
 
 
 
 

View more entries